Το ζήτημα των αμβλώσεων αποκαλύπτει κάθε φορά ένα βαθύτερο πρόβλημα της εποχής μας: την αδυναμία μας να αντέξουμε την πολυπλοκότητα χωρίς να την ισοπεδώνουμε. Από τη μία, το σώμα και η αυτονομία της γυναίκας αποτελούν αδιαπραγμάτευτο κεκτημένο ενός πολιτισμού που έμαθε (με πόνο) να σέβεται την ανθρώπινη ελευθερία. Από την άλλη, το έμβρυο δεν είναι απλώς «ιατρικό υλικό», αλλά ένα όριο, ένα εν δυνάμει πρόσωπο, ένα υπαρξιακό μυστήριο που πάντοτε προκαλούσε δέος στον άνθρωπο. Όταν η συζήτηση περιορίζεται σε συνθήματα, χάνεται και η ανθρώπινη διάσταση και των δύο. Η ιστορία, η θρησκεία και η ψυχολογία μάς δείχνουν ότι τέτοια ζητήματα δεν λύνονται με κραυγές, αλλά με εσωτερική ωρίμανση. Οι κοινωνίες…

Κάθε φορά που κάτι ξένο εισέρχεται στο πεδίο μας, το Σύμπαν μας καλεί να θυμηθούμε ότι δεν είμαστε κλειστό σύστημα. Είμαστε ανοικτές ψυχές μέσα σε μια ζωντανή, εξελισσόμενη πραγματικότητα. Το 3Ι/ATLAS δεν είναι απλώς “πέτρα” από αλλού. Είναι σύμβολο της αδιάκοπης ροής του Ενός, της δημιουργικότητας της φύσης, της δυνατότητας για υπέρβαση, και της βαθύτερης ανάγκης μας να αποδώσουμε νόημα στο άγνωστο.